Facebook
Pinterest
YouTube
Uw dierenwinkel in Zellik Brussel
Dog Cat and Co > Animals-Express > Sporenschildpad - Centrochelys Sulcata te koop

Centrochelys Sulcata te koop


Sporenschildpad - Centrochelys Sulcata

Sporenschildpad - Centrochelys Sulcata nu te koop:

• vanaf: € 175

cites Bijlage II B

Informatie

De sporenschildpad (Centrochelys sulcata) is de enige soort uit het monotypische geslacht Centrochelys. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Frederick Miller in 1779. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo sulcata gebruikt. De soort werd lange tijd tot het geslacht Geochelone gerekend, en wordt in veel literatuur nog als dusdanig aangemerkt (Geochelone sulcata). De schildpad kan een lichaamsgewicht bereiken tot ongeveer 100 kilogram en de schildlengte is tot maximaal 83 centimeter. Het is hiermee de grootste op het vasteland levende schildpad. Alleen zeeschildpadden en sommige op eilanden levende landschildpadden kunnen nog groter worden. Het verschil tussen de mannetjes en de vrouwtjes van deze soort is dat de vrouwtjes aanzienlijk kleiner blijven; ze bereiken een schildlengte tot 60 cm en een gewicht tot ongeveer 50 kilo. Daarnaast hebben mannetjes een langere staart die aan de basis aanmerkelijk dikker is en ten slotte is het buikschild of plastron holler dan bij de vrouwtjes. Op de dijen van de sporenschildpad zijn twee of drie vergrote beenplaten te zien.

Graag meer inlichtingen over de Sporenschildpad - Centrochelis Sulcata te koop

Voeding:

En het zijn veelvraten. Sulcata zijn herbivore dieren; ze eten vrijwel alle plantaardig goed dat ze op hun pad tegenkomen.

Sommige auteurs vermelden zelfs dat sulcata giftige planten eet, en dat is ook zo.

Boterbloem is giftig, en lupinen zijn licht giftig, die worden gegeten als ze erbij kunnen; klimop bv. niet.

Bescherm dus al je planten die je dierbaar zijn vooraleer ze erbij kunnen.

Het gebruik van pesticiden of meststoffen, zowel in hun buitenverblijf als in hun binnenruimte, is taboe.

Bemest nooit uw grasveld waar sulcata in de zomer op rondloopt; ook de eventuele potgrond die je gebruikt voor de aanplantingen binnen en buiten mag geen pesticiden of meststoffen bevatten.

 

Tijdens de zomermaanden kunnen ze volop grazen.

Sulcata voeding moet vooral bestaan uit vezels. De inname van vetten en eiwitten moet zoveel mogelijk vermeden worden.

Een dieet, arm aan vezels, veroorzaakt geheid problemen met de spijsvertering.

Je kan ze bijvoederen met vers hooi, en de aan schildpadden eigen plantensoorten: paardenbloemen, klaver, hibiscus, vicia ( wikke).

Ze zijn ook dol op schijfcactussen (Opuntia - prickly pear), moerbei, bessen ( de ganse struik), pompoen, meloen, courgette, vijgen ( de vruchten en de bladeren), andijvie, druivenbladeren, bananenbladeren, rozen, gedroogde netels, dovenetel, melkdistels.

Proteïnen en vetten:  Sulcata is een 100% herbivoor dier. Geef ze dus nooit enige vorm van dierlijke proteïnen zoals honden-of kattenbrokken.

Opname van dierlijke proteïne veroorzaakt leverproblemen, nierfalen, en verstoort grondig de calciumhuishouding van uw schildpad.

Het leidt eveneens tot een versnelde groei, met alle negatieve gevolgen van dien: schildmisvorming (bultvorming), botontkalking.

Studies wijzen aan dat woestijnschildpadden een gemiddelde proteïne-inname hebben van 3 tot 7%, da’s dus echt niet veel. Elke toediening van gelijk welke vorm van dierlijke proteïne is dus een aanslag op de gezondheid van uw woestijnschildpadden.

De opname van vetten dient ook zoveel mogelijk beperkt te blijven.

Een teveel aan vetten veroorzaakt geelzucht en dus leverbeschadigingen.

Fruit:  Af en toe een stukje fruit geven aan uw sulcata kan geen kwaad.

Te veel fruit veroorzaakt een te hoge suikerspiegel, en dat kan leiden tot

spijsverteringsstoringen.

Ontpit het fruit altijd, fruitpitten kunnen giftig zijn.

Veel pitten van vruchten bevatten blauwzuur. Een half kopje appelpitten kan al dodelijk zijn voor een volwassen man. Het gif komt enkel vrij als er op de zaden gekauwd wordt, als de zaden gekneusd geraken. Een schildpad slikt meestal de zaden in zonder ze stuk te bijten, maar toch maar beter niet doen, lijkt mij. Meloen en pompoen hoef je niet te ontpitten.

Alle fruit dient eveneens grondig gewassen te worden. Fruit wordt erg veel behandelt met pesticiden; vooral bananen kun je beter pellen, je wil echt niet weten welke rotzooi er aan de buitenkant van uw vruchten hangt de moment dat ze hier te koop aangeboden worden, de voedselindustrie houdt zich vooral bezig met winstbejag, niet zozeer met de gezondheid van de consument. 

Sulcata is een erg grote en zware schildpad, dus calcium- en vitaminepreparaten mag je best om de twee-drie dagen in aanzienlijke hoeveelheden over hun eten strooien. Zeker opgroeiende dieren en zwangere vrouwtjes hebben deze supplementen nodig.

Het multi-vitamine preparaat ( bv. vitamineral of roze poeder, een product voor sportduiven), of de calciumcarbonaat kan je best verrijken met vitamine D3, onmisbaar voor u dieren.

Sepia schelpen mogen continue aangeboden worden.

Faeces en onaangeroerd voedsel moet dagelijks uit het territorium verwijderd worden.

Tijdens de zomermaanden bieden we de dieren elke  dag vers drink- en badwater aan.

Binnenterrarium:

Het binnenverblijf van volwassen sulcata moet wel aan een aantal specifieke normen voldoen.

De grootte en de levensstijl van sulcata vragen een ruim verblijf.

Een verwarmde binnenruimte van minstens 4 X 6 meter, met onder de lampen temperaturen tot 45°C.

Zoals we eerder al zeiden, sulcata is een bulldozer, en erg koppig.

Hout, kunststof of zelfs metselwerk houdt ze niet tegen, dus we zullen ons binnenverblijf moeten aanpassen aan de kracht en de volharding van onze dieren. Een gewone gemetselde muur wordt zonder moeite gesloopt.

Een 50 cm hoge inox of aluminiumplaat aan de binnenkant tegen de muren is wel bestand tegen onze sporenschildpad.

Op het gladde oppervlak van deze metalen hebben de sterke graafmachines van sulcata geen grip.

De deel van de bodem van het binnenverblijf ( beton of natuursteen) blijft liefst gewoon open aarde.  Deze plaats kan dienen als aflegplaats voor hun eieren. ( zie verder).

Om praktische redenen worden de seizoenen voor sulcata gewoon omgedraaid.

Onze zomer hier, met temperaturen tussen de 20 en de 30°C, en regelmatig een regenbui, komt overeen met hun winter in hun verspreidingsgebied. De periode dat de dieren dus hier buiten kunnen rondlopen (einde mei tot einde september, naargelang het weer), ervaren ze als hun nat seizoen.

Als het in het najaar te koud wordt hier zetten we onze sporenschildpad in zijn binnenverblijf.

Daar brengen ze hun ‘zomer’, hun droge seizoen, door.

De temperaturen worden opgedreven tot 30°C, met uitschieters tot 45°C onder de spots. De luchtvochtigheid daalt, het wordt hun zomer: bloedheet en kurkdroog.

Dit omkeren van de seizoenen werkt perfect voor sulcata (en pardalis, radiata,…), maar zorgt bij sulcata wel voor een bijkomend probleem: mijn vrouwtjes leggen hun eieren in september, maar ook in januari-februari, als ze binnen zitten dus.

Een goede aflegplaats voor hun eieren is dus onontbeerlijk in hun binnenverblijf. Door een deel van de vloer gewoon onverhard (open aarde) te laten, heb je meteen een prima nestplaats.

Als waterbak, een drink- en badplaats voor onze dieren, kan je een douche-bak, mét afvoer, in de grond inbouwen. Een kunststoffen plantenschaal, of een rubberfolie, zijn niet sulcata-bestendig.

Dagelijks het waterreservoir reinigen met een bacteriëndodend middel is geen overbodige luxe. Hygiëne is een top-prioriteit.     

De sulcata mannetjes ( en niet alleen de mannetjes, ook de vrouwtjes kennen er wat van) zijn ook stormrammen.

De keelschilden van de mannetjes zijn geduchte wapens.

Ze kunnen elkaar bij conflicten ernstig verwonden of zelfs doden

Mannetjes onderling zullen elkaar te lijf blijven gaan, met hun keelschilden als wapen, tot de pik-orde geregeld is. Eenmaal er een mannetje erkend wordt door de eventuele andere mannetjes in zijn groep als alfa-mannetje, bedaren de gemoederen, en kunnen sulcata mannen het prima vinden met elkaar.

Ook vrouwtjes onderling kunnen hevig op elkaar inbeuken.

Het is dus nodig om ook in het binnenverblijf genoeg vluchtwegen en schuilplaatsen te voorzien, waar indien nodig ze zich in alle rust kunnen terugtrekken, of om aan de aandacht van een opdringerig mannetje te kunnen ontsnappen.

Als de dieren elkaar eenmaal goed kennen gaan ze veel rustiger met elkaar om, het is bijna met tederheid dat mijn sulcata-man zijn vrouwtjes benaderd en van enige vorm van bruut geweld is al lang geen sprake meer in deze groep.

Telkens er echter een nieuw dier bij de groep bijkomt, voelt de alfa-man weer de drang om zich te profileren, en gaat hij de nieuwkomer weer te lijf. Zeker bij de introductie van een nieuw geslachtsrijp mannetje is het opletten geblazen.    

Buitenverblijf:

Einde mei- begin juni, naargelang de weersomstandigheden het toelaten, kunnen we onze sulcata’s terug laten proeven van de buitenlucht.

De ruimte voorzien voor je schildpadden kies je best zuid gericht, zodat ze maximaal kunnen profiteren van de uren zonlicht.

Om je buitenruimte af te bakenen kan je gebruik maken van treilbiels, rotsblokken, betonnen plantenbakken,…

Sulcata’s zijn grazers, dus een grasveld als deel van de buitenruimte is geen overbodige luxe. Vers gras bevat ook calcium en vit.A, dus da’s mooi meegenomen.

Ze houden ook erg veel van een zandbad, als je dan nog in de mogelijkheid bent om een zandberg ( een ophoping) aan te leggen, zijn ze helemaal in hun nopjes. Zonnebaden is een van de favoriete bezigheden van onze sulcata, en tegen de helling van een zandheuvel voelen ze zich helemaal top.

Met hun voorpoten gooien ze zand over hun rug, een zand ( en /of stof-) bad nemen tijdens hete dagen doen ze dan ook erg graag.

Je wil natuurlijk je buitenverblijf verfraaien met aanplantingen, en misschien wel een waterpartijtje.

Sporenschildpadden eten een resem aan planten, zelfs soorten waar we het niet van verwachten, ze eten bv. onze hosta’s en lupinen weg.

De echt giftige soorten laten ze echter onaangeroerd. De heg van beuk en klimop wordt gebruikt als schuilplaats, niet als voedingsbron.

De soorten die je aanplant als verfraaiing van je tuin, dienen dan ook beschermd te worden tegen de vraatzucht van onze sulcata.

Rotsblokken,  betonnen plantenbakken of niveau-verschillen kunnen je hierbij helpen.

Op de echt warme zomerdagen wordt er door de dieren graag gebruikt gemaakt van het moerasgedeelte van een van de tuinvijvers. Het 10 cm diepe water is zalig warm dan, en ze genieten er duidelijk van.

Een vrije toegang tot het binnenverblijf zorgt ervoor dat de dieren zich op de minder warme, zonloze dagen kunnen opwarmen onder de lampen.

Hier komt dan de ingebouwde douchebak goed van pas. Die kunnen ze gebruiken als bad of drinkbak tijdens de zomermaanden.

Tijdens onze wintermaanden, tijdens hun zomer, gebruiken we de binnen-drink-en badplaats niet. Kurkdroog, weet je nog?

Zorg er tijdens de zomermaanden wel voor dat de schildpadden vrij in en uit een eventuele serre kunnen wandelen; een afgesloten serre wordt bloedheet in de zomer, en dat is dodelijk voor je dieren.

In de herfst is het dé geschikte moment om in je sulcata-voer te voorzien voor de volgende zomer. Allerlei kruiden en éénjarigen kunnen volop gezaaid worden in het buitenverblijf. Zaden van weegbree, witte en blauwe klaver, paardenbloem, gemengde wilde zaden zijn vrij algemeen te verkrijgen.